آثار پرداخت مالیات در جامعه
مالیات برای هزینه‌های جاری دولت‌ها در راستای ایجاد رفاه و امنیت هزینه می‌شود و به نوعی عامل پیشرفت جامعه، رونق اقتصادی، عدالت اجتماعی و افزایش خدمات عمرانی کشور است.
مالیات ریشه بسیاری از خدمات رفاهی و اجتماعی در جامعه است. مبارزه با فقر و بی‌عدالتی، توسعه نظام آموزشی و سلامت و ... با مالیات محقق می‌شود وبه‌ عنوان منبع مهم در تخصیص منابع، ایجاد اشتغال، تعادل و ثبات قیمت‌ها، توازن حساب‌های ملی و بین‌المللی و بالاخره توزیع درآمدها میان طبقات و بخش‌های مختلف اقتصادی جامعه مورد استفاده قرار ‌می گیرد.
در حال حاضر بخش عمده درآمدهای مالیاتی صرف عمران، آبادانی و خدمات زیربنایی کشور می‌شود و بر این اساس ضرورت همگام سازی نظام مالیاتی در نظام اقتصادی کشور با دانش روز اجتناب ناپذیر است.
همچنین ایجاد امنیت، رفاه اجتماعی و افزایش خدمات از مزایای نظام مالیاتی محسوب می‌شود و بر این اساس مردم را باید نسبت به فواید آن آگاه کرد، چراکه پرداخت مالیات صرف توسعه و آبادانی کشور می‌شود.
یکی دیگر از موارد مصرف مالیات در جامعه توسعه خدمات و امکانات بهداشتی و درمانی می باشد. برخورداری از یک زندگی مولد و با کیفیت، توأم ‏با طول عمر قابل قبول و عاری از بیماری و ناتوانی، حقی است همگانی که مسئولیت آن برعهده دولت ها می باشد، بنابراین ارتقای روزافزون نظام مالیاتی و همگام سازی آن با دانش روز، نقش انکار ناپذیری در توسعه کشور دارد.
بی شک، تنویر و شفاف سازی افکار عمومی پیرامون محل مصرف مالیات و آثار مثبت آن در شکوفایی و آبادانی کشور تاثیر چشمگیری در افزایش اعتماد مردم و اقناع افکار عمومی برای تمایل به پرداخت مالیات دارد و می بایست بررسیهای کارشناسی منسجم و اقدامات جامعی در این خصوص انجام گیرد تا مودیان مالیاتی در زمان مقرر نسبت به پرداخت مالیات متعلقه اقدام نمایند. اطلاع رسانی در این مورد، برای آگاهی مردم از محل مصرف مالیات، می تواند تاثیر مثبتی در افکار عمومی گذاشته و میل به مشارکت در پرداخت مالیات را در آنان افزایش دهد.
در نتیجه با توجه به اهمیت پرداخت مالیات می توان اینگونه نتیجه گرفت که عدم مشارکت آحاد جامعه در پرداخت مالیات ، در نهایت باعث کاهش درآمدهای مالیاتی دولت شده بستر امن اقتصادی لازم جهت گسترش فعالیت های اقتصادی و سرمایه گذاری را تضعیف نموده، موجب توزیع ناعادلانه ثروت ، رونق مشاغل کاذب،ازدیاد واسطه گری و دلالی و عدم رونق فعالیت های تولیدی و مولد اقتصادی و در نهایت عدم تحقق رفاه اقتصادی و اجتماعی که شایسته مردم عزیز و شریف ایران می باشد، خواهد شد.


تاریخ یادداشت: 1399/08/27
کلمات کلیدی: